Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Nowy numer

hmp 80sm

Szukaj na stronie

HMP Poleca

katatoniaaak 2 m

helloween i hammerfallzzz m

vdgg plakat nowe daty m

steelpanther 2022pol m

accept nowa datadaw m

 

D.HATE - L.I.F.E.

 

(2015 Metal Scrap)
Autor: Wojciech Chamryk
d.hate-cover m
Tracklista:
1. Superman
2. Splitmind
3. District Hate
4. Ressurected
5. From Fear To Forgetfulness
6. Gentle War
7. Provocation
8. Lunacy
9. X3
10. Cobra
 
Lineup:
Maksym Moiseienko – vocal
Andriy Polyak – guitar
Dmitrij Zolotarev – bass
Denys Oliynyk – drums
 
Lwowski District Hate na swym drugim albumie „L.I.F.E.” –  Look Into Fear’s Eye łoi groove death metal. Mimo tego, że początki grupy sięgają 2010 roku, to tworzą ją po połowie młodsi i doświadczeni muzycy, z liderem, ex gitarzystą Euphoria, Andriy'em Polyakiem na czele. Zakładając D.Hate miał on już chyba sprecyzowany plan działania, bowiem zespół zaczynał od intensywnego koncertowania, zdobywszy już pewną renomę szybko nagrał debiutancki album „Game With Ghosts”, po czym coraz śmielej zaczął promować swą muzykę koncertami poza granicami kraju.
Drugie wydawnictwo Ukraińców to też dowód na ich szersze aspiracje i otwarcie na możliwości jakie daje otwarcie – przynajmniej na tę chwilę – Europy, bo „L.I.F.E.” został nagrany, zmiksowany i zmasterowany w Hertz Studio Wojtka i Sławka Wiesławskich, tak więc o brzmienie możemy być spokojni. Muzycznie też jest nieźle, oczywiście pod warunkiem, że ktoś lubi Soulfly, Lamb Of God czy najbardziej groove utwory Pantery. Niekiedy zresztą D.Hate brzmią znacznie bardziej ekstremalnie od wyżej wymienionych zespołów, bo taki „Superman” to brutalny death metal z blastami i wściekłym rykiem/skrzekiem Maksyma Moiseienko, równie intensywny jest „Splitmind”, w którym wokalista nie tylko growluje i skrzeczy, ale też wplata gdzieniegdzie jeszcze grindowe kwiki oraz „Provocation” z dynamiczną, transową partią instrumentalną i demonicznym szeptem. Nowocześniej – kłania się Sepultura czy wspomniane już Soulfly – robi się w „District Hate” i „Resurrected”, mroczniej w urozmaiconym aranżacyjnie finałowym „Cobra”, zaś całkiem przebojowo i nieco lżej zespół pogrywa choćby w „Gentle War” i „X3”. Tak więc bez jakichś wzlotów, ale to solidne granie na wysokim poziomie.
(4,5/6)
Wojciech Chamryk 

141_evil158x600.gif 144_hmpbanner.jpg 143_kata_158x600 kopia.jpg 139_gojira_158x600 kopia.jpg 140_fatum-158x600-singiel.png 142_sepultura158x600.gif

Goście

3789448
DzisiajDzisiaj182
WczorajWczoraj573
Ten tydzieńTen tydzień182
Ten miesiącTen miesiąc12157
WszystkieWszystkie3789448
54.91.62.236