Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Nowy numer

hmp 81 m

Szukaj na stronie

HMP Poleca

katatoniaaak 2 m

helloween i hammerfallzzz m

vdgg plakat nowe daty m

steelpanther 2022pol m

accept nowa datadaw m

 

DIE ENTWEIHUNG - Neverending Terrorism

 

(2015 Zombie)
Autor: Wojciech Chamryk
dieentweihung neverendingterrorism m
Tracklist:
1. Megalomania 02:44
2. Death is Primadonna 07:24
3. 9 11 - 24 7 08:36
4. Requiem for a Living 04:07
5. Longlife Suffering 03:03
6. God's Green Name 08:31
7. Smartphone Man 08:01
8. Sedation 01:56
 
Line-up:
Denis Tereschenko - wszystkie instrumenty, wokal
 
Brzmiąca z niemiecka nazwa, tytuł płyty angielski, ale ten założony przez – używającego niemieckiego pseudonimu Herr Entweiherr – Białorusina projekt ma bazę w Izraelu. Czyli niezły misz-masz, nie przełożyło się jednak na jakość ósmego już albumu Die Entweihung. Tych osiem numerów to bowiem niestety sztampowy, do bólu jednowymiarowy i bardzo przeciętny black. Denis co prawda stara się jak może, jednak w większości przypadków nic z tego nie wynika. Klimatyczne intro „Megalomania” jeszcze ujdzie, bo z syntezatorem i pianem nasz bohater jeszcze sobie jakoś radzi. Kiedy jednak bierze się za bary z dłuższą formą, bo „Death Is Prima Donna” to nie przelewki, czas 7:26, staje się jasne, że z tej mąki chleba nie będzie.  Monotonny, powtarzany do znudzenia riff i takaż quasi solowa zagrywka, amatorska aranżacja – kiedy pomyślałem, że gorzej być już nie może, zaczął się jeszcze dłuższy „9/11 – 24/7”. Fakt, ciekawszy, dzięki wpleceniu w blackowe riffy iście romantycznej wstawki z fortepianem i czymś brzmiącym jak skrzypce, ale porywanie się na takie długie numery sprawdza się tylko wtedy, kiedy ma się wystarczającą ilość dobrych pomysłów na całość utworu, a nie 2-3 minuty z prawie dziewięciu. Być może Denis również do tego doszedł, bo następny w kolejności „Requiem For A Living” trwa niewiele ponad cztery minuty, będąc połączeniem miarowego, niezbyt mocnego riffowania z klawiszami naśladującymi jakieś piszczałki na folkową modłę, a jeszcze krótszy instrumental „Lifelong Suffering” to już, wypisz wymaluj, klimaty folkowe i muzyki dawnej w akustycznej oprawie. Po czym z podziwu godną konsekwencją pan  Entweiherr zapodaje dwa ośmiominutowe gnioty: „God’s Green Name” i „Smartphone Man”. Mimo tego, że słychać w nich niekiedy jakieś ciekawsze rozwiązania, jak choćby mroczna melodeklamacja w klimatycznym zwolnieniu pierwszego z nich czy melodyjne partie gitar w drugim, to jednak całość jest tak amatorska i nudna, że końcową akustyczną miniaturę „Sedation” powitałem z prawdziwą ulgą. Tylko dla twardzieli i zwolenników SKRAJNIE uproszczonego blacku.
(2/6)
Wojciech Chamryk

144_hmpbanner.jpg 141_evil158x600.gif 143_kata_158x600 kopia.jpg 139_gojira_158x600 kopia.jpg 140_fatum-158x600-singiel.png 142_sepultura158x600.gif

Goście

3798564
DzisiajDzisiaj564
WczorajWczoraj548
Ten tydzieńTen tydzień1112
Ten miesiącTen miesiąc21273
WszystkieWszystkie3798564
107.21.85.250