KILLSORROW - Killsorrow

Opublikowano: wtorek, 10, grudzień 2019 23:49 | Crowbar

(2019 Self-Released)

Autor: Wojciech Chamryk

Tracklist:

1. Radiance

2. Burn Him Alive

3. Animal

4. Killsorrow

5. Only Dust Remains

6. Sleepwalkers

7. One Last Day

8. Alone

9. Hope in You

10. When the Night Is Calling

11. Desert Wind

12. Warriors of the Storm

13. World Turned Off

14. Eternal Sunset

Lineup:

Michał Sokół - guitar, music

Piotr Ogonowski - vocal

Marcin Szczurek - bass

Kamil Kułaj - drums

Debiutancki „Little Something For You To Choke” ukazywał Killsorrow jako grupę grającą melodyjny death metal, ale z odniesieniami do bardziej tradycyjnych odmian łojenia. Po trzech latach okazało się, że styl krakowskiej grupy uległ znaczącym zmianom. Stało się tak przede wszystkim dlatego, że w zespole nie ma już wokalnego duetu Agnieszka Sokołowska - Marcin Parandyk. Zastąpił ich były śpiewak VooDoo Piotr Ogonowski i wygląda na to, że był to strzał w przysłowiową dziesiątkę. Z takim wokalistą, często wykorzystującym nie tylko siłę, ale też sporą skalę swego głosu, nowe kompozycje Killsorrow zyskały bowiem na rozmachu, co potwierdza już pierwszy po klimatycznym intro „Radiance” właściwy utwór „Burn Him Alive” – mocny, momentami piekielnie wręcz dynamiczny, ale jakże przy tym chwytliwy. Nośnych refrenów nie brakuje też w mroczno-balladowym „Killsorrow” czy „Hope In You”, kolejnej perełce z całą paletą wokalnych barw, z kolei w „One Last Day” czy „World Turned Off” mamy bardziej ekstremalne partie. Muzycznie też jest zacnie, już nie tak jednowymiarowo jak na udanym przecież debiucie – to nowoczesny, urozmaicony metal. Kiedy trzeba ekstremalny, gdzie indziej bardziej melodyjny i tradycyjny, szczególnie wciągający w tych najdłuższych, rozbudowanych utworach jak „Sleepwalkers” czy „Eternal Sunset”. Dodajcie do tego postapokaliptyczną wymowę tekstów i takiż image muzyków oraz dopracowaną szatę graficzną digipacka – może faktycznie streaming triumfuje i już mało kto słucha całych płyt, ale to właśnie dzięki takim wydawnictwom jak „Killsorrow” format albumu jako zwartej artystycznie całości ma szansę przetrwać w tych cyfrowych czasach.

(5,5)

Wojciech Chamryk