OCCULTUM - In Nomine Rex Inferni

Opublikowano: wtorek, 21, maj 2019 20:27 | Crowbar

(2018 Old Temple)

Autor: Wojciech Chamryk

Tracklist:
1. Skulls Instead Of Candles
2. Possessed By The Night
3. The New Har-Magedon
4. Hanged Man
5. Altars Among The Dead
6. Black Art Of Necromancy
7. The Last Waltz With Death

Lineup:
Gavron – śpiew
MTR – gitara
Sarin – gitara, bas
Jh – perkusja

„In Nomine Rex Inferni” to co prawda dopiero drugi album toruńskiego Occultum, ale wcześniej funkcjonowała on przez kilkanaście lat jako Amarok, wieńcząc swą dyskografię długogrającym „Blasphemous Edictum”. W nowej odsłonie grupa również podąża blackową ścieżką, proponując wściekły, smolisty black w bardzo surowym wydaniu. Bez pseudo symfonicznego sztafażu, kobiecych wokali czy przesadnie urozmaiconych aranżacji, chociaż gdzieniegdzie pojawiają się partie lżej brzmiące, a nawet odznaczające się pewną melodią. Wszystkie te zabiegi mają jednak tylko uwypuklać i podkreślać bezkompromisowość tych długich, trwających 5-8 minut, utworów.

Nie bez przyczyny kojarzy mi się to ze skandynawskim black metalem wczesnych lat 90.: surowym, brutalnym i skrajnie uproszczonym, również od strony brzmieniowej. Mimo tego, że poszczególne utwory do najkrótszych nie należą nie ma w nich śladu jakichś chwytów pod publiczkę – nawet jeśli „Hanged Man” przełamuje posępne, miarowe zwolnienie, a w „The New Har-Magedon” mamy quasi balladową wstawkę, to i tak niemal błyskawicznie zespół ponownie wchodzi na najwyższe z możliwych obroty, napędzany blastową nawałnicą Jh. Perkusista potwierdza też jednak, choćby w „Black Art Of Necromancy” (świetne riffy, nawiasem mówiąc), że ultraszybkie granie nie jest jego jedynym atutem, a zresztą wiadomo nie od dziś, że im lepszy drummer, tym lepszy cały zespół, a w domyśle płyta. Na „Towards Eternal Chaos” wokalistą był Spectre, tutaj zastąpił go Gavron, ale akurat w tej określonej stylistyce nie ma to aż takiego znaczenia – jakby w Accept Udo Dirkschneidera zastąpił Rob Halford to owszem, byłoby to od razu zauważalne, a ponieważ nowy wokalista Occultum, wcześniej odpowiadający za chórki, ma kawał głosu, świetnie wpasował się w te numery, co potwierdza choćby „Skulls Instead Of Candles” czy „The Last Waltz With Death”. „In Nomine Rex Inferni” jest więc konkretnym ciosem – może i Occultum nie proponuje na tej płycie niczego nowego, ale w swojej niszy zespół ma coś do zaproponowania, co warto docenić.

(4,5/6)

Wojciech Chamryk